Από ό,τι διαπίστωσα με βάση τα όσα γράφτηκαν στα ελληνικά Μ.Μ.Ε, το θέμα πέρασε στο «ντούκου» και δεν απασχόλησε τα δημοσιογραφικά επιτελεία, παρά το γεγονός ότι, κατά τη γνώμη μου, αποτελεί το πιο ενδιαφέρον σημείο της φετινής ανακοίνωσης. Για τον εξής λόγο:
Η διάκριση “Michelin Plate” αν και υποδεέστερη του αστεριού, δεν παύει να αποτελεί βραβείο. Ως εξ αυτού, η απονομή του και η διατήρησή του για το όποιο εστιατόριο, απαιτεί για λόγους εγκυρότητας επαναλαμβανόμενους ετήσιους ελέγχους, άρα πολύ περισσότερες επισκέψεις και φυσικά πολύ υψηλότερο λειτουργικό κόστος για τον αξιολογητικό φορέα. Για παράδειγμα, το 2020 σε ότι αφορά την Αθήνα ανακοινώθηκαν τέσσερα εστιατόρια με διάκριση το «αστέρι» και εννέα με διάκριση “Michelin Plate” (GB Roof Garden, Electra Roof Garden, 2 Μαζί, Cookoovaya, CTC, Sushimou, Vezene, Aneton, Sense) η απονομή του οποίου προϋποθέτει (έχω ίδια πείρα) πολλαπλάσιο πρόσθετο κόστος. Ακόμα και η Michelin, παγκόσμιος leader στο χώρο των ελαστικών, δύσκολα μπορεί να το σηκώσει. Κατά συνέπεια, η κατάργηση αυτής της διάκρισης αποδεικνύει καταρχήν τη σοβαρότητα των «κόκκινων αστεριών» που καταργούν το βραβείο, αφού εξ αντικειμένου δεν μπορούν να εξασφαλίσουν την εγκυρότητα της απονομής του.
Από την άλλη μεριά, όμως, το “Michelin Plate” με την ύπαρξή του κάλυπτε το τεράστιο κενό που υπάρχει ανάμεσα στα αξιολογημένα «αστεράτα» και τον συντριπτικά μεγαλύτερο όγκο των εστιατορίων που αναφέρονται στον οδηγό χωρίς καμμία ένδειξη ποιοτικού επιπέδου.
Είναι προφανές -και αυτό στα καθ’ ημάς φαίνεται και από τα βραβεία “Top Notch”- ότι μέσα στον ανώνυμο σωρό υπάρχουν και κάποια εστιατόρια που αξίζει να φωτιστούν. Η κατάργηση της εν λόγω διάκρισης στερεί επί πλέον τη δυνατότητα σε όσους δεν μπορούν να πληρώσουν τους υψηλούς λογαριασμούς που συνοδεύουν τα «αστέρια» να επιλέγουν κάτι φθηνότερο, αλλά συχνά εξ ίσου ενδιαφέρον και απολαυστικό. Όπως και να το κάνουμε, η ποιότητα δεν υπάρχει μόνο εκεί που υπάρχει ένα Αστέρι ή ένας Σκούφος.
Και κάτι τελευταίο…Έτυχε, μια εβδομάδα πριν ανακοινώσει η Michelin τη βράβευση του εστιατορίου Pelagos (Four Seasons, Βουλιαγμένη) να το έχω επισκεφτεί. Προφανώς, το εστιατόριο είναι βραβεύσιμο. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι η «πρεμούρα» της βράβευσης του Luca Piscazzi (απολύτως άξιος), με μόλις μερικών εβδομάδων παρουσία στην κουζίνα του εστιατορίου.
